|
Opublikowane: 30.09.2008
Odpowiada: Dorota Kriger
Druk RP-7 – zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu
Mam wystawić pracownikowi RP-7. Czy w tym zaświadczeniu uwzględnia się np. nagrody dla pracowników? W tym konkretnym przypadku zostały wypłacone w 1998 i 1997 r. nagroda jubileuszowa i ekwiwalent za urlop. Jeśli powinno się je uwzględnić, to w jakich składnikach: zmiennych czy innych? A jeśli RP-7 zostało już wypełnione błędne, jak należy je skorygować?
Przede wszystkim nie wolno nam zapominać, jak duże znaczenie ma prawidłowe wypełnienie przez pracodawcę druku ZUS RP-7, czyli zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Od rzetelności wystawienia tego dokumentu jest zależna bowiem wysokość emerytury, renty, jak również kapitału początkowego pracownika.
Zaświadczenie trzeba wypełnić w każdym punkcie (od 1 do 5), a przychody (dochody) pracownika powinny być wykazane w podziale na składniki wynagrodzenia w punkcie 3 dokumentu. Obowiązkiem pracodawcy jest wpisanie kwot przychodów jakie otrzymał pracownik, z opisem rodzaju tego przychodu (np. zasiłek chorobowy).
Wypełniając druk RP-7 należy wykazać wynagrodzenie osiągnięte w każdym roku zatrudnienia, niezależnie od tego, czy w danym roku pracownik przepracował pełny rok kalendarzowy.
Ogólną zasadą jest, że do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych przyjmuje się te składniki wynagrodzenia, od których istniał obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie społeczne – przed 1 stycznia 1999 r. lub na ubezpieczenia emerytalne i rentowe – po 31 grudnia 1998 r., w tym także premie oraz inne składniki wynagrodzenia (nagrody, dodatki). Jednak tylko wówczas, gdy zachowana dokumentacja płacowa wskazuje niewątpliwie na ich faktyczną wypłatę w określonej wysokości (i zostały odprowadzone od nich składki, o których była mowa).
Niektóre składniki wynagrodzenia pracowników należy wykazywać, mimo że nie naliczono od nich składek. Są to m.in. przysługujące pracownikowi kwoty:
- wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy (wykazujemy w pełnej wysokości, bez żadnego ograniczenia),
- zasiłków chorobowych, opiekuńczych, macierzyńskich (wykazujemy w pełnej wysokości, bez żadnego ograniczenia),
- świadczeń rehabilitacyjnych, zasiłków wyrównawczych, świadczeń wyrównawczych i dodatków wyrównawczych (wykazujemy w pełnej wysokości, bez żadnego ograniczenia kwot, które zostały wypłacone za okres przypadający przed 1 stycznia 2005 r., a w przypadku kapitału początkowego – przed 1 stycznia 1999 r.).
Jeśli za okres niezdolności do pracy (np. choroby), za który pracownik otrzymał stosowne wynagrodzenie lub zasiłek, wypłacono mu dodatkowy składnik wynagrodzenia i nie należało od niego odprowadzać składek na ubezpieczenia społeczne, to taki składnik należy wliczyć do podstawy wymiaru emerytury lub renty, jeśli stanowił on podstawę wymiaru składek, a zwolnienie z obowiązku ich opłacenia nastąpiło wyłącznie z tego powodu, że pracownik w tym czasie pobierał wynagrodzenie z tytułu niezdolności do pracy lub zasiłku chorobowego.
Składniki wynagrodzenia należne za dany rok kalendarzowy, które zostały wypłacone po upływie tego roku, należy doliczyć do wynagrodzenia za rok, za który przysługują. Zdarza się, że nie jest możliwe ustalenie okresu, za jaki przysługiwała wypłata, dotyczy to najczęściej takich składników, jak premia bilansowa i nagroda za szczególne osiągnięcia. Wówczas takie wynagrodzenie dolicza się do roku, w którym nastąpiła jego wypłata.
Do podstawy wymiaru świadczenia wlicza się nie tylko składniki wynagrodzenia wypłacane w gotówce, ale również w naturze, ekwiwalenty, deputaty.
Ustalając, czy od danego składnika wynagrodzenia istniał obowiązek opłacenia składek, stosuje się przepisy obowiązujące w okresie, z którego wynagrodzenie jest uwzględniane w podstawie wymiaru świadczenia.
Zgodnie z przepisami obowiązującymi przed 31 grudnia 1998 r. nagrody jubileuszowe, które według zasad ich przyznawania przysługują pracownikowi nie częściej niż co 5 lat, i ekwiwalenty za niewykorzystany urlop wypoczynkowy – czyli przychody o które Pani pyta – nie stanowiły podstawy składek na ubezpieczenia społeczne, nie należy więc wskazywać ich w druku RP-7.
Jeśli mamy wątpliwości, czy od danego składnika wynagrodzenia był obowiązek odprowadzenia składek na ubezpieczenia społeczne i czy należy go wykazywać w zaświadczeniu, nie powinniśmy go wykazywać w tabeli z wynagrodzeniem. Taki składnik można podać w punkcie 6 zaświadczenia: „dodatkowe informacje (uwagi)”, podając kwotę, datę wypłaty, tytuł wypłaty i okres, jakiego ona dotyczyła.
W sytuacji, kiedy trzeba skorygować już wystawione zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – na nowym druku ZUS RP-7 powinno zaznaczyć się, że tym zaświadczeniem koryguje się i unieważnia poprzednie. Należy także podać przyczynę różnic w wypełnionych zaświadczeniach.
Jeśli w wyniku błędnego wpisania danych w ZUS RP-7 świadczenie emerytalne lub rentowe zostanie naliczone i będzie wypłacane w zawyżonej wysokości, powstanie nadpłata tego świadczenia. Odpowiedzialność w takim przypadku poniesie pracodawca, który wpisał nieprawidłowe dane.
Podstawa prawna: ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.), rozporządzenie Rady Ministrów z 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (Dz. U. z 1993 r. Nr 68, poz. 330 z późn. zm.), ustawa z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z dnia 6 grudnia 1986 r.).
poleć pytanie znajomemu  wersja do druku 
|
