Opublikowane: 11.02.2009

Autor: Tadeusz M. Nycz

Normatywny czas pracy w 2009 roku

W artykule omówiono obliczanie normatywnego czasu pracy w 2009 r. dla typowo stosowanych jednomiesięcznych okresów rozliczeniowych i okresów stanowiących wielokrotność miesiąca. Przedstawiono w nim tabele obliczeniowe czasu pracy na 2009 r. dla wszystkich systemów czasu pracy, oraz osobno dla pracy w ruchu ciągłym.

Z dniem 30 listopada 2006 r. uchylono w art. 130 § 2 Kodeksu pracy, zdanie drugie o dotychczasowym brzemieniu: „Jeżeli jednak w tygodniu obejmującym siedem dni od poniedziałku do niedzieli, wystąpią dwa święta w inne dni niż niedziela, obniżenie wymiaru czasu pracy o 8 godzin następuje tylko z tytułu jednego z tych świąt”.

Zmiana art. 130 § 2 K.p. spowodowała ten skutek, że sposób obliczania normatywnego czasu pracy wedle zasad przewidzianych w art. 130 § 1 i art. 138 § 3 pkt 1 K.p. niczym się nie różni, poza bardziej skomplikowaną metodą obliczeń, przewidzianą w art. 130 § 1 K.p.

Istniejący nadal dualizm obliczeniowy (art. 130 § 1 i art. 138 § 3 pkt 1 K.p.) niepotrzebnie komplikuje sposób obliczeń normatywnego czasu pracy.

Za niezrozumiały należy uznać zabieg ustawodawcy, który – zamiast upraszczać sposób obliczania normatywnego czasu pracy – pozostawia nadal system liczenia bardziej skomplikowany, a w regulacjach szczególnych uchyla uproszczone formuły obliczeniowe.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm.) funkcjonował sposób obliczania normatywnego czasu pracy przewidziany w art. 138 § 3 pkt 1 K.p., ale z dniem 1 stycznia 2008 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 176, poz. 1240) ustawodawca uchylił art. 32h, co spowodowało ten skutek, że sposób obliczania normatywnego czasu pracy dla pracowników zakładów opieki zdrowotnej regulowany jest obecnie art. 130 K.p.

Mimo kolejnych zmian w Kodeksie pracy, nadal utrzymuje się rozwiązania niemające nic wspólnego z prostą formułą obliczeń normatywnego czasu pracy. Ustawodawca, pomimo wcześniejszych zapowiedzi, nie podejmuje działań likwidujących zbędne przepisy, niepotrzebnie komplikujące i tak już złożoną problematykę czasu pracy.

Przeciwnie, przeprowadzone dotychczas nowelizacje przepisów o czasie pracy pozostawiają zupełnie niezrozumiałe rozwiązania, np.: normę dobową 7 godzin i 35 minut w służbie zdrowia, czy też normę 7 godzin i 12 minut w Prawie o szkolnictwie wyższym wynikającą z tygodniowej normy wyliczonej na 36 godzin.

Wskazane rozwiązania świadczą o braku racjonalnych rozwiązań i umiejętności nadążania za potrzebami społecznymi, które wykazują trend w kierunku upraszczania takich regulacji i czynienia ich bardziej zrozumiałymi społecznie.

Normatywny roczny czas pracy w 2009 roku
dla wszystkich systemów czasu pracy z wyjątkiem ruchu ciągłego

Normatywny miesięczny czas pracy w 2009 roku
dla wszystkich systemów czasu pracy z wyjątkiem ruchu ciągłego

Normatywny roczny czas pracy w 2009 roku
dla ruchu ciągłego (hipotetyczny)

Normatywny miesięczny czas pracy w 2009 r.
dla ruchu ciągłego (hipotetyczny)

poleć artykuł znajomemu     wersja do druku

Tadeusz M. Nycz – wybitny specjalista z zakresu prawa pracy, autor 15 komentarzowych książek z tej dziedziny prawa, w tym 6 wydań komentarza do Kodeksu pracy napisanego indywidualnie. Od 20 lat czynnie współpracuje z Katedrą Prawa Pracy... więcej informacji »